|
|
|
کاهش فعالیتهای فیزیکی چه بر اثر سرطان باشد چه به دنبال درمان آن، می تواند منجر به خستگی و کاهش انرژی بیمار شود. انجام حرکات ورزشی با شدت متوسط اما به طور منظم می تواند از بروز این مشکل جلوگیری کرده و بیمار را فعال نگه داشته و توانایی های وی را افزایش دهد. حتی در طول زمان انجام درمان سرطان نیز می توان به ورزش کردن ادامه داد.
در این قسمت چند نکته که به خاطر سپردن آنها مفید است، بیان می شود:
1.قبل از شروع تمرینات ورزشی با پزشک خود مشورت کنید.
2.یک برنامه ورزشی مناسب آهسته و مرحله مرحله پیش می رود، طوری که بدن شما فرصت تطابق با آن را داشته باشد.
3.به صورت منظم ورزش کنید. حداقل هفته ای 3 جلسه تمرین کنید.
ابتلا به سرطان همیشه باعث ایجاد درد نمی شود. اما برای آن گروه از بیماران که دچار درد می شوند داروهای مختلف، روشهای گوناگون مصرف آنها و راههای درمانی غیرطبی وجود دارد که می توانند در رفع درد ایشان کمک کنند. شما هیچ وقت نباید درد را به عنوان جز طبیعی سرطان بپذیرید. تمام دردها قابل بررسی و اکثر آنها قابل درمان می باشند. زمانی که درد شما کنترل شود، می توانید بهتر بخورید و بهتر بخوابید و از کنار خانواده بودن لذت ببرید و به شغل خود ادامه دهید. فقط خود شما می دانید که چقدر درد دارید. هر موقع که احساس درد دارید به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهید چون درد در مراحل اول راحت تر می توان درمان کرد. درد می تولند علامت خطر زودهنگام ناشی از سرطان یا عوارض جانبی درمان سرطان باشد. با همکاری شما، پرستار و پزشک شما می توان درد را کاهش داد.
شما حق دارید که درد نکشید و باید بر این موضوع پافشاری کنید.
نکاتی درباره درمان درد سرطان:
كنترل قند خون در آن دسته از مبتلايان به ديابت كه شكم چاقي دارند.. مشكلتر است. مطالعه محققان آمريكائي نشان ميدهد كه افزايش چربي دور شكم ميتواند صرفنظر از سن و نزاد بر كنترل ديابت اثر نامطلوبي داشته باشد. به اعتقاد اين محققان از آنجا كه افزايش چربي دور شكم بيشتر در زنان ميانسال ديده ميشود كنترل قند خون در اين گروه از بيماران ديابتي به مراتب مشكلتر است.
براساس تحقيقات انجام شده در مركز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم ايران، نسبت اندازه دور شكم به دور باسن ( WHR) شاخص مهمي در پيشگويي ابتلا به ديابت محسوب مي شود.
به گزارش سرويس «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) واحد علوم پزشكي ايران، دكتر فريدون عزيزي و همكارانش در مركز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم به منظور بررسي ارتباط شاخصهاي مختلف تن سنجي شامل نمايه توده بدني (BMI)، دور شكم (WC) و نسبت دور شكم به دور باسن ( WHR) با پيش بيني ديابت، مطالعهاي را بر روي هفت هزار و 33 نفر طي سه سال انجام دادند.
يافته هاي اين پژوهشگران نشان داد:
ميليون ايراني در معرض خطر ابتلا به ديابت هستند
شعار امسال سازمان بهداشت جهاني در روز جهانی دیابت : «پيشگيري از قطع عضو بيماران ديابتي»
در حال حاضر بيش از 200 ميليون نفر مبتلا به ديابت در جهان وجود دارد که تخمين زده ميشود تا سال 2025 ميلادي اين ميزان به بيش از 300 ميليون نفر برسد. تعداد افراد مبتلا به ديابت در جهان، همه ساله در حال افزايش است در حالي که بسياري از افراد مبتلا به ديابت هنوز از بيماري خود بياطلاعند. اين بيماري در بيشتر کشورهاي در حال توسعه، چهارمين علت اصلي مرگ ومير محسوب ميشود.
به گفته اغلب کارشناسان اضافه وزن و چاقي يکي از مهمترين عواملي است که فرد را براي ابتلاء به ديابت مستعد ميکند طبق آمار، 85 درصد افراد مبتلا به ديابت به اضافه وزن دچارند و گفته ميشود هر کيلو اضافه وزن 5 درصد خطر بروز ديابت را افزايش مي دهد. در حالي که 5درصد کاهش وزن به ميزان 40 تا 60 درصد ميتواند جلوي بروز ديابت نوع 2 را بگيرد.


